Afgelopen zaterdag werd de E1, na een erg leuk seizoen, kampioen in de hoogste klasse. Een geweldige en vooral verdiende prestatie van een talentvolle groep spelers! Hieronder een verslag van ons seizoen en vooral van de kampioenswedstrijd.

Na het behalen van het kampioenschap in de najaarscompetitie, wilden we ook in het zaalseizoen graag meedoen om de bovenste plek. PKC/Lukassenboer E1 zou de belangrijkst concurrent zijn en Sporting Delta was een gevaarlijke outsider. Helaas! Al na twee wedstrijden moesten we de hoop op een kampioenschap opgeven, omdat we op een schlemielige manier tweemaal op rij verloren. Jammer, maar niks aan te doen. Gelukkig is het toch wel gelukt om nog leuke wedstrijden te spelen en tweede te worden, maar de kampioensaspiraties moesten even in de kast worden gezet.

Gelukkig kregen we een herkansing. Voor de voorjaarscompetitie op het veld waren we in een leuke poule ingedeeld met veel nieuwe tegenstanders, maar wederom met PKC als meest lastige tegenstander. We begonnen tegen Nieuwerkerk E1 en KOAG E1 voortvarend met grote overwinningen zonder tegendoelpunten. Daarna een paar weken vrij en toen wachtten IJsselvogels E1, DeetosSnel E1 en Kinderdijk E1. Ook die wedstrijden werden vrij gemakkelijk gewonnen met als hoogtepunt de eerste helft tegen Deetos E1. Toen speelden we echt geweldig. Alle kansen gingen er in!

De laatste wedstrijd was afgelopen zaterdag tegen PKC E1. We hadden best een beetje geluk, want we speelden thuis en dat is altijd leuk voor een kampioenswedstrijd. Maar we hadden ook best veel pech, want Kim kon er helaas niet bij zijn en ook Rob Fase niet. Een groot gemis, maar er was niks aan te doen. Je moet daar dan niet te lang bij stilstaan en dat hebben we dan ook maar niet gedaan. Marleen en Marlies uit de D2 werden geregeld als vervangers van Kim en Corine zou Rob vervangen als coach. Na een heerlijk ontbijtje en een peptalk begon om 11.20 uur de wedstrijd. Die begon niet goed! Binnen no-time stonden we 0-2 achter en dat is niet bepaald waar je van tevoren op hoopt. Gelukkig zijn we mentaal sterk en konden we de achterstand nog voor de rust ongedaan maken. Met 2-2 gaan rusten is toch een stuk fijner dan met 0-2 achterstand!

Na de rust was het gedaan met onze onzekerheid. We maakten 3-2 en na een laatste stuiptrekking van PKC (3-3) maakten we met onze 4-3, 5-3 en 6-3 duidelijk dat het was ons betreft klaar was met de spanning. Helaas was PKC het daar dan weer niet zo mee eens. Ze maakten er weer 6-4 van en kregen daarna middels een strafworp de kans om op 6-5 te komen. Gelukkig, hij ging mis! In de daaropvolgende aanval van KCC werd het zelfs 7-4 in plaats van 6-5. Het gat was weer drie doelpunten en dat is een fijne en veilige marge. En toen hoorden we ineens het fluitje, het verlossende eindsignaal. We waren kampioen! De ontlading en blijdschap waren enorm en dat is zeer terecht. Wat een knappe prestatie!

Ik ben enorm trots op de prestaties, de ontwikkeling en het spel van de E1. Deze ploeg heeft erg veel talent, maar ook veel karakter. Ik heb de ploeg dan ook met veel plezier getraind en gecoacht. Ik besluit mijn verslag met een bedankje aan de kinderen van de E1. Jullie zijn kanjers en ik ben er trots op jullie trainer te zijn geweest! Marleen en Marlies, bedankt voor het invallen en reserve zitten bij veel wedstrijden dit seizoen! Rob, super bedankt voor de hulp bij het coachen het laatste half jaar! Corine, bedankt voor het coachen en trainen geven! JTC, bedankt voor de taart, de diploma’s en het snoep! Publiek, bedankt voor de aanmoedigingen afgelopen zaterdag!

Harmen Stans