Wat vooraf ging

Toeval moet je uitsluiten want in de sport is kwaliteit het uitsluiten van toeval. En onze B1-ploeg heeft ontegenzeggelijk kwaliteit. Maar het toeval wilde wel dat Deetos Snel in de eindfase van de reguliere competitie belangrijke punten liet liggen waardoor KCC/Hijbeko onverwacht weer in de race om het kampioenschap was. Tot dan toe zat onze B1 een beetje in een dip. Het ging eigenlijk nergens meer om. De ploeg was niet lekker uit de zaal gekomen. Vooral onze internationals Stephan en Sophie waren niet fris meer na hun zware Oranjeverplichtingen. Sophie liep zelfs een pittige blessure op. En dat scheelt een slok op een borrel. Maar die memorabele verliespartij van Deetos gaf een enorme boost en iedereen ging er weer in geloven. Stephan groeide langzaam weer naar zijn oude vorm maar Sophie was mentaal nog niet zo ver. Gelukkig werd dit door de groep goed opgevangen en werden de wedstrijden om het kampioenschap en de ZuidWest-beker in winst omgezet. Restte ons de halve finale tegen zaalkampioen TOP uit Sassenheim. De herfstachtige weersomstandigheden tijdens die halve finale (beetje toeval?) kwam onze ploeg niet ongelegen tegen het technisch sterke TOP. Dus ook TOP werd aan de zegekar gebonden en de finale was bereikt. Nu was het zaak iedereen topfit en tot op het bot gemotiveerd te krijgen en (daar kom hij) daarmee het toeval uit te sluiten. Mooi taak voor de coaches Ed en Ingeborg en verzorgster Edith. Of dit ging lukken zouden we op 16 juni met zijn allen kunnen aanschouwen.

De ambiance

De prachtige accommodatie van Avanti diende, net als vorig jaar, als strijdperk. Ook de weersomstandigheden waren zondermeer goed. Er stond weliswaar een stevig windje maar met het zonnetje erbij was dat zelfs lekker. DSC, onze tegenstander uit Eindhoven, had busladingen vol supporters meegebracht die voor een heerlijk sfeertje zorgden. Het KCC-publiek sloot later aan en waren op zijn minst met zovelen maar dan minder luidruchtig maar dat zou in de loop van de wedstrijd danig veranderen. Al met al zaten en stonden er bij het beginsignaal honderden en misschien wel duizend toeschouwers op de tribune en rond het speelveld. Bij het voorstellen van de ploegen moet dat al enorme kick hebben gegeven.

De wedstrijd

Een kwartiertje later dan aangekondigd zet de scheidsrechter met haar eerste fluitsignaal de wedstrijd in gang. Het begin is duidelijk voor KCC. Na 5 minuten staat er een 3-1 voorsprong voor KCC op het bord. De doelpunten, allen wegstappers uit de korfzone, zijn van Niels, Sophie en Femke. Femke die in de loop van het seizoen eerst Sophie en later de geblesseerde Amber heeft vervangen en zich sindsdien als een waardig B1-speelster heeft gemanifesteerd. In de 9e minuut scoort Niels van afstand maar deze score wordt afgekeurd wegens een vermeende overtreding onder de korf. In plaats dus van een 4-2 voorsprong wordt het in de 11e minuut door een benutte strafworp gelijk 3-3. De ploegen zijn gelijkwaardig aan elkaar en gaan tot de 16e minuut gelijk op. Doelpunten van Sophie van afstand en Stephan uit een vrije bal. 5-5. Vanaf dit moment zou KCC niet meer tot scoren komen. Aanvallend komen de lange diagonalen steeds minder aan en ook de rebound laat te wensen over. DSC bouwt derhalve aan een stevig veldoverwicht. Vooral de lange mannen van de Eindhovenaren drukken hun stempel op het gebeuren. Ook lijkt het erop dat de ploeg er al doorheen zit. Een aantal maakt een uitgebluste indruk. Dit blijft dan ook niet zonder gevolgen want de rood-zwarten weten nog 3 maal de korf te vinden en zo de ruststand naar 5-8 te tillen. Tussentijds moet Niels nog behandeld worden aan zijn gekwetste enkel. De bikkel speelt al weken met de blessure maar weet van geen wijken. Ook nu vermand hij zich en met een pijnlijke grimas op zijn gezicht gaat hij verder. Mijn gevoel vertelde mij dat het nog wel kon omslaan. Omdat je dan de zaken weer op een rijtje kan zetten en ook vanwege het feit dat we de 2e helft het windje mee zouden krijgen en als we dan ook nog die lange mannen bij de korf weg zouden houden was alles weer mogelijk. Natuurlijk is het ook belangrijk wie bij deze stand als eerste tot scoren komt. Met wat extra hulp vanaf de tribune via een megafoon gaat KCC de strijd aan. De eerste score is na 5 minuten van de Capellenaren. Uitgerekend Niels zorgt van afstand voor de gedeeltelijke aansluiting 6-8. Door een stip komt DSC in de 9e minuut nog op 6-9 maar dan neemt KCC de touwtjes in handen. Sophie zorgt nog in de zelfde minuut voor de 7-9 van achter de korf. Dit was eindelijk weer de Sophie die wij kennen. Gretig en scherp .Precies op het juiste moment. Het verdedigingsvak onder aanvoering van de vandaag weer ijzersterke rebounder Koen was niet van plan nog veel weg te geven. De dames Chantal en Anouk waren weer bereid zichzelf op te offeren door vele rebounds te pakken en met tomeloze inzet de aanvoer naar de spitsen te verzorgen. Binnen 3 minuten beloonde Stephan dit met een fantastische doorloper en afstandsschot 9-9. KCC leek door te drukken want Sophie mocht vanaf de strafworpstip de 10-9 laten aantekenen. De stemming zat er nu goed in bij de KCC-supporters. Onze supporters kregen ook langzaam de overhand op die van DSC. Toch maakte DSC in de 13e minuut weer gelijk 10-10 . Vier minuten later legde Stephan nog aan voor de 11-10 maar weer 3 minuten later waren de kansen al weer gekeerd en stond, met nog 10 minuten te gaan, een 11-12 voorsprong voor DSC op het bord. Gelukkig hebben we Matthias dan nog. Je ziet hem nauwelijks tijdens de wedstrijd maar toch weet hij op dit belangrijke moment zijn tegenstander onder de korf een loer te draaien 12-12. Verder kweet Matthias zich voortreffelijk van zijn taak door de enige spits bij DSC uitstekend in bedwang te houden. Ook zijn 2e tegenstander, zo’n tien minuten voor tijd, nota bene een sterke spits uit de A1, kon tegen hem geen potten breken. Toen we vervolgens in de 23e minuut geheel onverwacht een stip mee kregen was Niels net zo beduusd als de toeschouwers. Hij was even de kluts kwijt en miste. Ik dacht op dat moment. OK, dit was het dan. Je zult zien dat DSC hiervan profiteert en met de titel aan de haal gaat. Maar er was ook berusting want we hadden gewoon een goeie pot neergezet. Maar de in bloedvorm verkerende Stephan bracht de hoop weer terug in de harten van de KCC-supporters. Met een doorloper liet hij de 13-12 aantekenen. Met nog 5 minuten te gaan leek DSC weer gelijk te kunnen maken nadat zij een strafworp kregen toegewezen. Maar ook hier liep de spanning hoog op en werd het buitenkansje gemist. Nog eenmaal zette KCC aan en wie anders dan Stephan haalde de trekker over. Met een prachtige boog plofte de bal door de mand en een ware vreugde-explosie volgde van de KCC-supporters. Twee bloedstollende minuten waren er nog te gaan. DSC drong nog wel aan met vele doelpogingen maar onder luide toejuichingen van het Capelse publiek liet de zwart-witte formatie de winst niet meer glippen. De scheidsrechter blies af en de supporters namen bezit van het veld. KCC/Hijbeko B1 de Nederlands Kampioen van 2012. Een geweldige prestatie.

De afsluiting

Onder een erehaag van KCC-supporters liepen de spelers naar het podium waar zij hun medaille in ontvangst mochten nemen. Toen was het tijd om op het verhoogde podium plaats nemen en kon nog eenmaal het behalen van de Nederlandse titel uitbundig met de supporters gevierd worden. Daarna volgden de vele felicitaties en het maken van foto’s alvorens ze naar de VIP-ruimte worden gedirigeerd waar een stevige maaltijd kan worden genuttigd. Ook de ouders en andere familieleden worden uitgenodigd. Met de kids aan een patatje of een kroketje neemt Theo het woord en bedankt spelers, reserves en de staf. Bij die reserves zat ook Amber en die mogen we zeker niet vergeten. Helaas net niet op tijd fit om mee te kunnen doen. Maar ook zij heeft een groot gedeelte van het seizoen haar steentje bijgedragen. Namens de ouders mocht Bert Wieringa de afsluitende toespraak verzorgen. Op ludieke wijze maakte hij de spelers er nog maar eens op attent hoe belangrijk de randzaken rond deze ploeg zijn. En dan met name de ouders die o.a. shirtjes wassen, duizenden kilometers per jaar afleggen en voor de nodige gezonde voeding zorgen. Dit alles om de kwaliteit te verkrijgen die toeval uitsluit. Volgens mij is dat uitstekend gelukt. Reacties van Ed, Ingeborg en Edith: Een fantastische dag en wat zijn we trots op die gasten. Dat lijkt mij een mooie afsluiting.