Afgelopen zaterdag heb ik de wedstrijd KCC/Hijbeko B1 tegen Swift B1 bekeken. De B1-ploeg bestaat uit een kern van 4 spelers die verleden jaar ook al op dit nivo acteerden. Stephan, Anouk, Chantal en Sophie zijn die "oudjes" De nieuwelingen zijn:  Koen, Matthias, Niels en Amber. De B1 had al twee wedstrijden gespeeld en die beiden in winst omgezet. De eerste wedstrijd tegen Fortuna was gelijk al een belangrijke. U weet wel, "de eerste klap...." en Fortuna is natuurlijk altijd een ploeg die meedoet voor de prijzen. De Capellenaren hadden het beste van het spel en dat resulteerde in een 15-11 overwinning. Coach Ed was redelijk tevreden met het vertoonde spel maar hij vond wel dat de uitslag nog hoger had moeten uitvallen. De angst voor de gerenommeerde tegenstander was iets te groot. Maar de punten waren binnen.

En toen verleden week naar het zwakke Vitesse. Dat er gewonnen zou worden stond al bij voorbaat vast. Het zou vooral gaan over de manier waarop. Dat is altijd een gevaarlijk uitgangspunt doch Vitesse legde de zwart-witten geen strobreed in de weg en we namen, met een 8-17 overwinning, de punten mee uit Barendrecht. Toch was de coach niet tevreden over het vertoonde spel en waarschuwde de spelers dat er vandaag uit een ander vaatje getapt moest worden daar het anders wel eens mis kon gaan.

De ploeg kwam dan ook bijzonder gemotiveerd tussen de lijnen. Er werd stevig druk gezet en een verkeerde inschatting leverde meteen een 0-1 achterstand op. Dat werd gelukkig direct weer rechtgezet maar de toon was gezet. Zo bleef de eerste 20 minuten ook het spelbeeld en stond het met nog 10 minuten te gaan 5-5. Toch hadden wij langs de kant de indruk dat wanneer KCC 2 doelpunten zou kunnen uitlopen het verweer wel zou afnemen. Aan die indruk werd voldaan en met een 8-5 voorsprong werden de kleedkamers opgezocht. Zou deze tussensprint voldoende zijn geweest om het verweer van Swift definitief te breken?

Na 5 minuten in de 2e helft was deze vraag beantwoord. KCC was inmiddels uitgelopen naar een 10-5 voorsprong en uit niets kon je opmaken dat Swift nog terug in de wedstrijd zou komen. KCC ging alleen maar beter spelen en de ene mooie combinatie volgde de andere mooie combinatie op. Ook waren er verschillende individuele hoogstandjes waar het veeltallige publiek zicht- en hoorbaar van genoot. Femke kwam er nog in voor de lichtgeblesseerde Sophie en scoorde prompt. Het werd uiteindelijk 16-6 en dat was niets eens geflatteerd. Vooral de 2e helft speelde KCC uitstekend. Alleen jammer dat dit niet in nog meer doelpunten werd uitgedrukt. Persoonlijk was ik onder de indruk van de nieuwelingen Niels en Amber. Zij speelden alsof ze al jaren op dit nivo meedoen. Uiteraard was ook de coach zeer tevreden. Als we volgende week tegen medekoploper Deetos/Snel het spel van de 2e helft op de mat kunnen leggen moeten we met een overwinning naar huis komen. Maar het zal moeilijk worden. Deetos is een niet te onderschatten tegenstander.

De statistieken heb ik niet bijgehouden maar bijna iedereen heeft aan de score bijgedragen met Chantal en Stephan als topscoorders.