We hebben wat unieke doelen gerealiseerd met de officiële afsluiting van het seizoen afgelopen zaterdag tegen Dalto A2: 9-14 winst.
Twee keer kampioen, zowel zaal als veld, en dat zonder enig puntverlies. Dat betekent dus 28 wedstrijden achtereen de wedstrijd winnend afsluiten.
Het is een bijzondere prestatie en volgens mij voor een A-jeugdteam binnen KCC een unieke. De cijfers liegen er overigens ook niet om. Totaal over het hele seizooen scoorden we 578 keer voor onszelf en lieten we de tegenstander 297 keer toe te scoren. Dat betekent dus grofweg 21-11 per wedstrijd. Da's iets moois om op terug te kijken.
Eigenlijk boven verwachting. Cruciaal in dit seizoen was de motivatie: "Hoe konden we het opbrengen om onszelf te blijven ontwikkelen?".
Je weet tevoren dat er wedstrijden tussen zitten, die àlles vragen van je intrinsieke motivatie. Het liefst speel je elke zaterdag op de top van je kunnen, alleen was dat ons helaas niet gegeven. Daarom stelden we onze doelen bij. Geen enkele verslapping gedurende het seizoen en "no mercy" tegen de zwakkere tegenstanders, zonder deze te vernederen. Alleen op deze manier kun je je optimaal blijven ontwikkelen was/is mijn mening. Records proberen te vestigen en naarmate het seizoen vorderde ook zonder puntverlies het seizoen afsluiten. Daarbij kwam tussentijds het behalen van de Bekerfinale en deze (detail ;-) ook maar proberen te winnen. Nu is het al een droomseizoen en ongekend voor de vereniging, maar àls we de beker ook nog winnen.....

Dalto A2 - KCC/Hijbeko A1 9-14
Heel gemakkelijk zou ik kunnen verwijzen naar de thuiswedstrijd tegen VEO A1(14-8), de kampioenswedstrijd tegen Avanti A1(8-11) en de halve finale beker tegen Deetos(13-15). Het was steeds weer hetzelfde liedje, want vergelijk eens de ruststanden, resp. 6-5 voor, 6-5 achter, 5-5.... Het beeld tegen Dalto A2 kan je nu uit tekenen: 7-6 achter in de rust, 9-14 winst! Frappant dat we na rust ELKE KEER een enorme versnelling creëren, die de tegenstander niet te boven komt. Ik snap er niets van, maar was er wel, naast verrast, heel erg blij mee.

Het grote verschil zaterdag was, dat de eerste helft werkelijk niet om aan te gluren was. Die kunnen we echt van de videotape schrappen. We waren veel te slap (onscherp) begonnen.
Er zat geen enkele druk op de wedstrijd, geen coaching en een sociale wedstrijdvoorbespreking. Christian maakte nog moeizaam 0-1, maar daarna waren het achtereenvolgend Mark, Christian, Niclole en Jet, die de spanning er wel in brachten: 4-1. Daarna bleven we tot de rust, 7-6, achter de feiten aanlopen.

In de rust elkaar coachend (goede dingen besproken!) en motiverend opgepept. Dat resulteerde in die bekende versnelling en in een veilige marge van 7-10 zo'n 20 minuten voor tijd; controle en dus wisselen. Nik en Tessa (B1) vielen nog zeer verdienstelijk in. Evelien leek een goed moment overigens al via de A12 onderweg naar huis, maar kwam er dáár door al het toeteren van de voorbijrzazende auto's toch achter, dat ze zich te ver weg van de korf had bewogen (op die A12 dus, naast het veld) om de korte kans te nemen. Gelukkig op tijd.....ze miste helaas.

Al met al een geslaagde zaterdag en einde van het seizoen. Op dinsdag 14 juni de bekerstrijd tegen PKC A1 en dan is het echt voorbij in deze samenstelling.
De kampioenen van dit seizoen 2010-2011 nog even voor het laatst op een rijtje.

Evelien (Ebby) Staneke, Jet (Jetje) Ittmann, Milou (Smiley) Wierenga, Nicole (Croky) Rookus, Bianca (Bjank) Kalkman, Wouter (Kleine) Schippers, Sven (Dokter) Wierenga, Christian (Boyo) Dekkers, Mark (300/200) Behrens, Thomas de (Hulk) Vette, (Co) Kain Zevenbergen.

GEFELICITEERD EN BEDANKT VOOR DIT HELE MOOIE SEIZOEN!

"Hoofdklasse, here we come.....!"

Rij-ouders dank, Wigle zeer bedankt,Tessa en Nik eveneens!
Statistiek: Kain(4) Wouter,Christian(3) Nik(2) Evelien,Milou(1)