Afgelopen zaterdag 21 mei 2011 mag weer de geschiedenisboeken ingaan als een mijlpaal in het bestaan van de club. Op deze dag wist de A1 zich te plaatsen voor de Hoofdklasse veld. Dat gebeurde in een enerverende strijd tegen Avanti A1, met twee competitiepunten achterstand de directe concurrent voor de koppositie.

Ondanks zeer roerige voorbije weken met het doorschuiven van spelers tijdens trainingen en op wedstrijddagen, bekerwedstrijden, selectietrainingen en voor de technische staf veel overleggen, wisten de A1-spelers hun focus te houden op de zelf gestelde doelen. Na de promotie in de zaal, stond de promotie op het veld als hoogste prioriteit op ons lijstje. Voeg daarbij de grote kans eens in de bekerfinale te spelen op 14 juni en je spreekt over het behalen van de zogenaamde Treble, drie belangrijke titels op rij in één seizoen. Een vierde doel zou je het behoud van de ongeslagen status zonder enig puntverlies kunnen noemen. Als dat lukt dan zou het voor alle spelers een Droomseizoen zijn!

Wat dat betreft hebben we dus nog even te dromen, want nu terug naar de kampioenswedstrijd, helaas UIT tegen Avanti A1 afgelopen zaterdag.
Na een gewone week, hadden we ook op deze wedstrijd een gewone voorbereiding. We wisten dat het venijn in de staart zou zitten met ploegen die ons willen 'opvreten'. Zeker Avanti had nog kampioensaspiraties en dus konden we zeker van deze ploeg heel veel verwachten. We zeiden ook tegen elkaar "Hè, lekker weer een wedstrijd met tegenstand". De westrijd tegen VEO bracht ons al met beide voeten terug op aarde en dat was goed. We wisten toen weer wat echte strijd was! In die wedstrijd hadden we de vakken al gewisseld waardoor er in mijn ogen in het team meer balans was in taktisch opzicht.

Pijnacker gaf een lekker zonnetje met een temperatuur van boven de 22 graden! Op het schitterende complex, waar ook de aanstaande korfbaldag (NK's Veld) zal worden gehouden, mochten wij onze opwachting maken op het hoofdveld. Tijdens de bespreking bespraken we wat scenario's, die de tegenstander mogelijk zou hanteren om ons uit onze evenwicht te brengen. De sympathieke coach, en spelers van beide partijen onderling, gaven ons het idee, dat zij al weken bezig waren met deze wedstrijd, per slot van rekening hun laatste strohalm op promotie. In de zaal speelt Avanti A1 al in de hoofdklasse, dus rekenden ze ook graag op een plek voor het veld. Een grote delegatie kwam ons bekijken tijdens de bekerwedstrijd tegen OZC A1! Het zou dus een mooie pot worden.

We hadden tevoren onder andere gewaarschuwd voor de 'psychologische middelen' om de wedstrijd te beïnvloeden. Van het mentale tot de fysieke inzet, die in deze situatie groter moet zijn bij de ploeg waar de druk ligt. Wat ik zelf niet had voorzien was de bal..... Tevoren vroeg ik de scheidsrechter nog over de regels van de wedstrijdbal. De thuisploeg bepaalt met welke bal er gespeeld wordt. Dat werd dus de "blauw-gele". Dat was even balen, echter, meteen gepareerd door te zeggen: "Een topper scoort zelfs met een vierkante bal!"
Op deze manier probeerde ik de aandacht weg te sluizen van de bal, waarmee we NOOIT hebben getraind of gespeeld! Een goede les voor volgend seizoen meteen. TOCH HAD DE BAL HEEL VEEL INVLOED! 1-0 voor Avantie dus ;-)

De wedstrijd startten we voortvarend. Na wat zoeken voor het schot en de passing met de ondbekende bal, vonden we ons ritme. Wat we voorspelden kwam uit: door voortdurend te veranderen van achterverdedigen via beperkt achterverdedigen naar sluiten, probeerde de tegenstander ons te beletten in ons hoge ritme te komen. Het zou geen probleem zijn als we de schoten ook wisten om te zetten in scores. Nu bleef vooral de tweede aanval met Wouter, Christiaan, Evelien en Nicole in gebreke. Veel éénschotsaanvallen leidden na prachtige schotdoelpunten van Sven en Milou in het eerste aanvalsvak, aangevuld met Jet en Mark, tot een 2-2 stand rond de 20e minuut. Een rare stand voor ons natuurlijk. maar een begrijpelijke gelet op de taktiek en ons lage scorend vermogen. Mark scoorde dankzij een scherpe actie van Jet nog via een mooie stip de 2-3, maar daarna bleef het euvel in "Wouters vak". Het kwam niet tot de gewenste scores. In dat vak zorgde met name Christian weer voor de onnodige verbale onrust. Het vak en later het team was meer met de oplossing van dat probleem bezig dan met wat er gebeurde of moest gebeuren in de wedstrijd. Het ging juist de laatste weken zo goed met onze Christian. Niet scoren maakt onze spits nog steeds onrustig en ontevreden en dat uitte zich in deze wedstrijd weer op een nadelige manier, helaas. We zien het als een incident. In de tussentijd kwam de opponent wel snel op 3-6. Met nog zo'n 12 minuten voor rust te gaan, bleven Leroy en ik vanaf de kant hameren op rust en discipline. Met was gerichte taktische aanpassingen probeerden we de het tij te keren. Het constante schotnivo van Sven zorgde voor de 4-6 en daarna toch Christian met een mooie doorloopbal voor de belangrijke 5-6 in de rust.

Kalm zette ik in de rust alles op een rij: nagenoeg all vrije ballen gemist, schoten te vaak airballen, niet scherp genoeg in de afronding, te veel éénschotsaanvallen, te ruime aanvallen, te weinig inzet op de reboundpositie en -zone. Dus wat te doen? Compacter spelen met verhoogde tempo, zoals het 'tempospel'; ervoor zorgen dat de passing daarbij verzorgd blijft; door compactheid de schoten korter pakken en discipline opbrengen voor de juiste kans. Vaak weet je het als speler ook, maar het is zo lekker om alles door iemand anders gesommeerd te krijgen. Naar mijn mening reduceer je het dan tot wat essenties, waaronder: "We-scoren-niet-en-dat-is-ongewoon-dus-laten-we-eens-gewoon-doen".

Direct na rust kreeg Nicole een stip mee, die Wouter beheersd benutte. Dat begon dus lekker. Jet zorgde door een gezocht schot voor de bevrijdende 6-7. Hoewel de tegenstander nog op 7-7 kwam doelpuntte Nicole voor het eerst wat de 7-8 tot gevolg had, gevolgd door de aanvoerder Wouter via de stip, 7-9 . Sven en Mark brachten nog gedecideerd de stand via respectievelijk een schot en een strafworp op 7-11. Wat een megaprestatie in de zinderende hitte midden in het Hol van de Leeuw! Met bewonderenswaardige discipline en beheersing zochten we ook echt naar de juiste momenten. Wat een volwassenheid legde deze ploeg in de tweede helft aan de dag. Onze complimenten maar weer eens! Dat zij er nog één tegen scoorde, deerde de feestvreugde niet. De tweede helft werd het, heel droog gezegd, 2-6. En dat, terwijl zij wissels toepasten met ervaring in hogere teams als S2 en wij Kain nog inbrachten voor Christian en Tessa (B1) voor Nicole. Beiden vielen uitstekend in!

Als met al een duidelijke wedstrijd. Aan de ene kant een ploeg die heel graag wilde en dat ook stevig uitdroeg in het veld. Er was veel strijd en fysiek aan de kant van Avanti. Aan de andere kant een ploeg die eerst tegen zichzelf streed en zich later herpakte door ogenschijnlijk genakkelijk de controle te heroveren over zichzelf en over de wedstrijd. KCC/Hijbeko A1, de ware KAMPIOEN!

Na de wesdtrijd konden de kurken los, echter op gepaste wijze, want vele spelers moesten nog opdraven in andere teams.... Op 11 juni zal de boel echt los kunnen gaan, omdat naar verwachting dan het Kampioenenbal is.

PS. Het zij gezegd: we hadden echt last van de bal. Onze schutters weken mijlenver af van hun lijn en dat is opmerkelijk. Ook de gemiste vrije ballen duiden erop en de slechts elf doelpunten. Na de westrijd gaven Wouter, Sven, Christian en Jet dat ongevraagd aan, "Het lijkt wel een volleybal", "Hij is erg licht", "Wel goede grip".
Dank aan de rij-ouders, andere meegereisde belangstellenden, Wigle Schippers, Jan van der Steen die de B1-ers bracht en natuurlijk Tessa, Chantal, Nik en Stephan V (allen B1).
Avanti A1 ook bedankt voor de sportieve geste: bubbels die we a.s. dinsdag na de training gezamenlijk verorberen!

25 mei: Deetos A1-KCC/Hijbeko A1 voor de beker
28 mei: Dalto A2 - KCC/Hijbeko A1
14 juni: Bekerfinale tegen ...?

Klik hier voor nog meer foto's.