Welke doelstellingen heb je en wat hebben we tot nu toe bereikt? Als trainer wil je graag dat de spelers de vaardigheden ontwikkelen die je van tevoren tot een doelstelling hebt gemaakt. In jouw ogen worden ze daar namelijk betere spelers van. Daarnaast ben je, als gevolg daarvan, overtuigd van goede resultaten die daarop zullen volgen. Dit is ook niet geheel onbelangrijk aangezien je als speler eigenlijk maar 1 ding wil als je een wedstrijd speelt… Winnen!! (En als trainer eigenlijk ook). Een andere belangrijke doelstelling, misschien een beetje cliché maar daarom niet te onderschatten, is de teamgeest. Om je zo goed mogelijk te kunnen ontwikkelen en elke kans op een overwinning te vergroten, is het van belang dat een team goed samenwerkt. Het is wel eens eerder genoemd, maar plezier en beleving speelt hierin een belangrijke rol. Wanneer de spelers het voor elkaar krijgen om dit op elkaar over te brengen, ligt er een stevige basis voor goed samenspel.

Zo’n week of 2 geleden is de C1 gevraagd om een klein stukje reflectie. Daarbij hoorde onder andere de vraag: ‘Wat hebben we, volgens jou, tot nu toe bereikt?’ Een vraag waarbij het voor de hand ligt om te zeggen: ‘Nog niks!’ Immers, of je iets bereikt wordt vaak afgemeten aan resultaat. Aangezien de competitie in volle gang is en plaatsing voor het NK op dat moment nog niet is afgedwongen, sta je in feite nog met lege handen. Maar als je kijkt naar de doelstellingen is er misschien al wel wat bereikt. Het antwoord van de spelers op de vraag is in dat geval een bevestiging, maar hier kom ik later op terug.

Afgelopen zaterdag kon door de C1 het eerste resultaat worden bereikt. Bij winst zou de ploeg zich plaatsen voor het Nederlands Kampioenschap in Goes. DVO C1 was de tegenstander. In de thuiswedstrijd werd deze ploeg makkelijk opzij gezet (17-4). Dit keer hadden we heel wat meer moeite met de ploeg uit Bennekom. Of het kwam doordat we eerst een uitstapje hadden gemaakt naar Leusden (om NK tegenstanders te bekijken), of doordat DVO gewoon een stuk beter speelde, wij waren niet op ons scherpst. Trage aanvallen en veel overtredingen in de verdediging was het spelbeeld aan het begin van de wedstrijd. Hierdoor kon DVO bijblijven tot 5-4. Daarna volgde er een opleving van de C1 en kon er nog voor het rustsignaal een gat worden geslagen naar 9-4. Met een aantal gerichte aanwijzingen werd KCC het veld in gestuurd. Aan het begin van de tweede helft ontstonden er veel kansen, maar deze werden niet benut.

Normaal gesproken kan de C1 vertrouwen op een stabiele verdediging die per wedstrijd maar weinig doelpunten doorlaat. Deze wedstrijd was dat anders. Zo lieten we ze terugkomen tot 9-7. Bevrijdende treffers van Stephan en Sophie zorgde ervoor dat de wedstrijd alsnog op slot werd gegooid, 11-7. Daarna konden beide ploegen nog een keer scoren zodat de eindstand van 12-8 op het bord stond.

We hebben niet onze beste wedstrijd gespeeld, maar wel gewonnen. Nu mogen we op 27 maart spelen om het Nederlands Kampioenschap. Een geweldige prestatie waar we dan ook erg trots op zijn!!

Na deze wedstrijd kunnen we concluderen dat we ‘resultaat’ hebben bereikt. Dit resultaat is mede tot stand gekomen door te voldoen aan een van de doelstellingen. Wanneer de spelers namelijk uit zichzelf aangeven een hechter team te zijn geworden en elkaar toespreken tijdens besprekingen, kan wat mij betreft wel worden gesteld dat er teamgeest aanwezig is. In dat opzicht hadden we dus vóór het behalen van ‘resultaat’ al wat bereikt. Het is nu zaak om hier op voort te borduren en als team, aan de hand van de doelstellingen, te gaan voor het volgende ‘resultaat’.

Tot slot wil ik nog een aantal mensen bedanken. Amber en Giovanni bedankt voor het reserve staan. Henk-Jan, jammer dat je niet bij de C1 kon zijn, maar het was wel prettig dat jij samen met Wigle de wedstrijd tussen PKC en Fortuna hebt kunnen filmen. Bedankt hiervoor! Bert, Wigle en Arno bedankt voor het gebruik maken van jullie opnameapparatuur. Roel en Sibilla bedankt voor het maken van de lange reis naar Kampen om daar een wedstrijd voor ons op te nemen! Het is erg fijn om zoveel medewerking van alle ouders te krijgen!

Statistieken: Stephan en Sophie 3x, Chantal en Anouk 2x, Femke en Matthias 1x

Michiel