We gaan helemaal terug naar het eind van vorig seizoen. Voor de zomervakantie was KCC/Delta Logistiek B1 Nederlands Kampioen geworden op het veld. Van dat team gingen Stephan, Chantal en Anouk naar de junioren. Matthias ging stoppen met korfbal en Amber was geblesseerd op dat moment.

Na de zomervakantie was er een aantal nieuwe gezichten te bewonderen bij de B selectie. Raoul en Frederike van Trekvogels, Jelle van Vitesse en Renate van Nieuwerkerk. Na de voorbereidingen besloten Sven en ik om met 5 dames en 4 heren te gaan spelen. Amber, Femke, Hannah, Renate en Sophie waren de dames en Jelle, Koen, Niels en Raoul waren de heren. Natuurlijk was het in het begin goed zoeken naar de juiste samenstellingen. Nadat we die gevonden hadden, moesten alleen de spelers nog even aan elkaar wennen. Zodoende ging de allereerste competitiewedstrijd van het nieuwe seizoen verloren. Echter, de wedstrijden daarna wonnen we wel en gingen we uiteindelijk het zaalseizoen in met een gedeelde 1^e plek.

 

Zaalseizoen
Sven en ik merkten dat de spelers steeds beter met elkaar gingen spelen en dit resulteerde in mooie overwinningen in de voorbereiding. Alleen de voorbereiding telt niet mee, dus moest het ook maar in de competitie gebeuren. In een poule met onder andere DSC, Deetos en IJsselvogels moest er gestreden worden om een plek bij de eerste twee. Beide plekken waren goed voor deelname aan het NK. Natuurlijk was de eerste doelstelling om bij plek 1 of 2 te eindigen, maar KCC/Delta Logistiek B1 zou KCC/Delta Logistiek B1 niet zijn als we niet voor het kampioenschap zouden gaan. Halverwege de competitie stond de B1 ongeslagen bovenaan, de concurrentie al op een aantal punten achterstand. Doelstelling één was zo goed als gehaald. Nu proberen doelstelling 2, het kampioenschap, binnen te halen. De B1 bleef waanzinnig goed presteren. Elke wedstrijd werd ruim gewonnen en zo werden we een aantal ronden voor het eind van de competitie al kampioen. Dit kampioenschap was op zich wel bijzonder te noemen, omdat wij dit bereikt hadden zonder puntverlies. Na dit kampioenschap kregen wij een nieuwe doelstelling, namelijk zonder puntverlies de competitie uitspelen. Het hele team geloofde in zichzelf en in elkaar en dat zag je ook terug op de trainingen en in de wedstrijden. De laatste wedstrijd in de competitie was tegen DSC, uit om 10.00 uur. Dit was een goede generale voor het NK. Vroeg uit bed, een eind rijden en tegen een team spelen die NK waardig was (DSC was namelijk 2^e geworden in de poule). De B1 speelde zeer goed en gedreven en binnen 15 minuten stond het al 1-6. De rust werd ingegaan met een 4-8 overwinning. Hoezo overwinning? Sven en ik wilden dat de wedstrijd werd gezien als twee aparte wedstrijden, dit om het NK een beetje na te bootsen. Ook de 2^e helft werd een overwinning voor ons, 7-10.

Al met al sloten wij de zaalcompetitie af zonder puntverlies, met een enorm aantal doelpunten voor en maar weinig doelpunten tegen. Maar het belangrijkste voor Sven en mij was de manier waarop het team speelde. Zeker in de ‘topwedstrijden’ tegen IJsselvogels, Deetos en DSC werd op een hoog niveau gekorfbald door onze toppers. Veel druk in verdedigend opzicht en in aanvallend opzicht scorend over alle spelers. Denk hierbij nog aan het makkelijk verleggen van het spel, het afwisselen rondom de korf en het positivisme van spelers en dan kun je je wel indenken dat dit het soort korfbal is waar je als liefhebber naar kijkt. Ik wil ook de trainingsarbeid niet ongenoemd laten, want dat was soms van een nog hoger niveau en veel intensiever.

 

Voorbeschouwing Nederlands Kampioenschap
In de weken voor het NK gingen de spelers beseffen dat zij de te kloppen ploeg zouden zijn op het NK. Via social media kregen wij allerlei mooie complimenten van onze tegenstanders en dat deed de spelers goed. Er kwam hierdoor natuurlijk ook wat meer druk op de schouders van de spelers te liggen. Aan Sven en mij de taak om de spelers te kunnen laten omgaan met deze druk. Maar ja, hoe doe je zoiets bij een puber? Eigenlijk hebben Sven en ik de druk nog meer opgevoerd, zodat ze er echt van overtuigd zouden zijn dat zij inderdaad Nederlands Kampioen konden worden. Sven en ik wisten eigenlijk al, dat als het om hele wedstrijden zou gaan, de B1 het beste team van Nederland zou zijn. Dat klinkt misschien arrogant, maar zo bedoelden we het niet. Wij waren realistisch, kijkend naar het vertoonde spel, de eindstand in de poule, het doelsaldo, de voorbereidingen, de mooie woorden van de tegenstanders, het enthousiasme van het publiek en de trainingsarbeid van onze spelers. Ook bij de tegenstanders op het NK was de naam KCC/Delta Logistiek B1 op een positieve manier gevallen.

De poule indeling was bekend. PKC zat als kampioen van de andere poule bij ons. De andere twee ploegen waren nog niet bekend. Zij moesten nog een beslissingswedstrijd spelen voor het kampioenschap in hun poule. Je kan dus wel spreken van een poule des doods. Vier ploegen in 1 poule die allemaal 1^e waren geworden in hun eigen poule. Uiteindelijk kwamen De Meeuwen en Groen Geel bij ons in de poule.
De vrijdag voor het NK gingen we met zijn allen eten bij Chantal op haar praktijk. Zij had voor heerlijke pasta’s en toetjes gezorgd. Na zo’n 2,5 uur ging iedereen naar huis om alvast te gaan dromen over de dag die zou gaan komen.
De dag erop verzamelden we om 7.45 uur en een kleine 10 minuten later zaten de spelers allemaal in twee busjes. De vaders van Renate en Sophie waren bereid gevonden om ons te brengen naar Wolvega. Ondertussen had iedereen overheerlijke eierkoeken gekregen van Wim Sala (was dit de sleutel tot het succes?) die ze konden nuttigen tijdens de twee uur durende reis.
Eenmaal aangekomen in het koude Friesland wisten we in eerste instantie niet in welke hal we zouden spelen. De Olde Steense was een oude zal met een houten vloer, maar wel met aardig wat sfeer. De Nije Steense was een nieuwe zaal met weinig sfeer en geen tribune. Gelukkig zouden we onze eerste wedstrijd spelen in de Olde Steense. De tegenstander was De Meeuwen uit Putten.

 

Het toernooi zelf
Zoals ik al eerder vermeldde waren Sven en ik er van overtuigd dat we het NK konden winnen als het om hele wedstrijden zou gaan. Echter, op NK toernooien gaat het om twee keer 12 minuten (iets waar het KNKV maar eens over moet gaan nadenken, aangezien aankomende zaterdag de veldwedstrijd tegen Deetos op het programma staat en de A1 over 1,5 week pas hun 2^e kruisfinale speelt).
Hoe zou KCC/Delta Logistiek B1 omgaan met de druk en met wedstrijden van 24 minuten? Dat is van te voren erg moeilijk te voorspellen, maar de overtuiging was er zeker bij de spelers. De eerste wedstrijd was tegen De Meeuwen. Na een stroeve eerste 12 minuten vol met spanning in de lichamen van de spelers, gooiden de spelers in de 2^e helft alle schroom van zich af. Dit resulteerde in een dik verdiende 3-8 overwinning. De eerste stap was gezet, op naar de volgende stap.

Dit keer was Groen Geel uit Wormer de tegenstander. In de voorbereiding speelden wij een oefenwedstrijd tegen dit team en die wonnen wij ruim. Bij de spelers en coaches was er zeker geen sprake van onderschatting, maar op de één of andere manier liep het gewoon niet. Groen Geel startte scherp en vol overgave en wij juist niet. Er bleek behoorlijk wat spanning te zijn bij de spelers en na 12 minuten stonden we met 1-5 achter. Dit was bijna niet meer in te halen en hoe goed de B1 ook haar best deed, verder dan een 4-6 nederlaag kwamen ze niet. Een nederlaag, iets wat heel lang niet was gebeurd. Hoe zouden de spelers daarmee omgaan?

De stand na twee wedstrijden in de poule was: iedere ploeg had twee punten uit twee wedstrijden. We konden nog eerste worden, maar ook nog laatste in de poule. Als we zouden winnen, speelden we in ieder geval om de 3^e plek. Afhankelijk van de andere wedstrijd in de poule konden we dus ook nog 1^e worden.
De laatste wedstrijd was tegen PKC. Dit is natuurlijk geen onbekende en we wisten wat ons te doen stond. We begonnen eigenlijk heel goed. Er werden vele kansen gecreëerd en verdedigend lieten we erg weinig toe. Probleem was dat wij de ballen er alleen niet ingooiden. Pech? Net scherp genoeg? Te veel spanning? PKC gooide er in de laatste twee minuten van de 1^e helft nog wel twee in. Zodoende gingen we dus rusten met een 2-0 achterstand. Erg tegenstrijdig was dat wel, als je naar het spelbeeld keek. Alle remmen los was het advies van Sven en mij. Ze hadden nu niets meer te verliezen. Vol positivisme gingen ze de 2^e helft en ze bleven erin geloven. Het werd nog wel 1-3, maar daarna ging het de goede kant op. Het meegereisde publiek ging achter ons staan, het resultaat in de andere wedstrijd was ons gunstig gezind en de spelers gaven zich helemaal. Niet dat het vertoonde spel goed was, maar het is wel heel mooi om te zien en om mee te maken. De achterstand werd omgezet in een 4-3 overwinning. De scheidsrechter floot af en we beseften meteen dat wij 1^e waren geworden in de poule. Geluk? Ik denk het niet. We hadden het afgedwongen en iedereen vond het ook terecht dat wij in de finale stonden.
In de voorbespreking op de finale zeiden Sven en ik dat ze nu maar eens hun eigen echte spel moesten laten en dat de B1 in onze ogen nog steeds het beste team was en dat zij daar zelf ook in moesten (gaan) geloven. Alles hadden ze in hun eigen handen. 1 wedstrijd, 1 resultaat, 1 doel…..Nederlands Kampioen worden.

 

In de finale moest dan wel afgerekend worden met Fortuna/MHIR uit Delft. Dit team had zich redelijk eenvoudig weten te plaatsen voor de finale. Het zou dus geen makkie worden. Nadat de teams waren voorgesteld in het donker met een spotlight, floot de scheidsrechter in. Fortuna kwam op 1-0 door een afstandsschot, dit was echter de enige voorsprong die ze hadden. KCC/Delta Logistiek B1 liet zich niet gek maken en ging eindelijk korfballen zoals wij gewend waren. Dominerend, met veel druk in de verdediging en vloeiende aanvallen. Het vertoonde spel was zeer goed en verschillende spelers scoorden. Halverwege de wedstrijd stond het 2-5 in ons voordeel en toen wisten we al bijna zeker dat het kampioenschap binnen was. Omdat we ook de 2^e helft wonnen met 2-4 was de einduitslag 4-9. Een duidelijke overwinning als gevolg van het spel wat ze het hele seizoen al hebben laten zien. Uiteraard kwam er een enorme vreugde explosie na het laatste fluitsignaal. De B1 was NEDERLANDS KAMPIOEN geworden.

 

Relativeren
Daar zit ik dan…..de maandag na het NK, schrijvend aan dit verslag, kijkend naar de vele foto’s, de verslagen lezend……en ja weer tranen in me ogen. Wat is het toch geweldig om dit her te beleven. Voor iedereen was de B1 de gedoodverfde titelkandidaat en om het dan toch waar te maken, 1 groot compliment. Ik ben zo ontzettend trots op dit team…..het zijn echt TOPPERTJES. Op de trainingen kan je ze hard aanpakken, daarna zorgen ze er zelf voor dat we wel moeten strooien met complimenten, want zo goed trainen ze dan.
Het is echt een team, het past allemaal in elkaar. Alle vijf de dames hebben we nodig gehad, niet 1 die minder is dan een ander. De heren die elkaar scherp houden, omdat ze elkaar constant uitdagen. En ja de samenwerking met Sven is ook heel goed. Kortom ik ga ze missen het komende seizoen.

 

Bedankjes
Ik wil de volgende personen bedanken:
-de vaste supporters
-de meegereisde supporters
-de ouders
-de chauffeurs
-de NK commissie
-onze verzorgster Chantal
-Wim Sala
-en de rest die ik nog vergeten ben
Maar ik wil ook even stilstaan bij de spelers van de B2. Op dinsdag trainen wij altijd gezamenlijk en dit komt ook de B1 ten goede. Daarom was ik ook heel blij dat de B2 kampioen werd, dit was meer dan verdiend. Natuurlijk wil ik de reserves extra bedanken voor hun tijd en energie die zij gaven op de trainingen en langs de kant.

 

Felicitaties
Niet alleen de B1 ging naar het NK zoals jullie allen weten, ook de C1 en de D1 mochten deze dag strijden om het kampioenschap van Nederland. Met een 3^e en 4^e plaats mag KCC ontzettend blij zijn. Mijn welgemeende complimenten en felicitaties gaan naar de C1 en D1.
Wat de A1 betreft, ja die zijn nog niet klaar. Ze gaan nog 3x knallen en daarbij hebben ze onze hulp hard nodig. Wat het resultaat ook zal zijn…..jullie behoren toch maar mooi bij de beste 4 teams van Nederland. Klasse.

 

Toekomst
Hoe gek kan het lopen. Dinsdagavond stond de B1 alweer op het veld te trainen, omdat zaterdag de wedstrijd tegen Deetos op het programma staat. Meteen een kraker, want het gaat om de 1^e plek in de poule. Kunnen de spelers het opbrengen om zich volledig te focussen op het veldseizoen? Ik denk het wel, we hebben namelijk een titel te verdedigen en deze groep is ontzettend hongerig. Klinkt eigenlijk best goed: KCC/Delta Logistiek B1 huidig Nederlands Kampioen veld en zaal.

Zaterdag gaan we knallen, jullie komen toch wel kijken???

 

Ed van der Steen

 

Dan toch nog een kort stukje van mijn kant over de geweldige prestatie die we met z’n allen hebben neergezet. Mag ik toch het laatste woord ;)

Na zo’n lang, gedetailleerd verslag over een prachtig zaalseizoen met als beloning het NK, rest mij alleen nog te zeggen dat ik verschrikkelijk dankbaar ben voor alle steun van supporters, hulp bij de voorbereidingen op de dag zelf (Chantal) en enorme betrokkenheid (ouders, NK-commissie en andere betrokkenen). Trots ben ik op de hele vereniging, met zoveel NK’s en een kruisfinale op één dag, maar trots ben ik vooral op onze spelers en reserves! Dit hebben ze ongetwijfeld vaker van mij gehoord, maar de manier waarop je Nederlands kampioen wordt is gewoon van ongeëvenaarde klasse! Omgaan met tegenslagen (eerste verliespartij dit seizoen in een officiële zaalwedstrijd) en er staan op de allerbelangrijkste momenten (de wedstrijd tegen PKC en de finale) is heel erg moeilijk als er zoveel druk op staat. Jullie hebben het toch geflikt! Daarom wil ik nogmaals zeggen dat ik trots op jullie ben, trots op:

 

Koen Houkes: vanwege je ongelofelijke kwaliteit om er op de momenten te staan waarop je echt nodig bent. Je goals kunt maken als dat nodig is, maar je jezelf ook volledig weg kunt cijferen in de rebound voor je team. Met de fysieke kracht die je hebt ben je op dit moment elke tegenstander in B-hoofdklasse de baas!

Niels de Gelder: omdat goals maken niet langer op nummer één staat bij jou. Je speelt nu echt in dienst van het vak en je bent nu in staat om in die functies te spelen waar je het hardst nodig bent. Goals maken kun je nog steeds (op de mooiste manieren) maar vooral de manier waarop je je ontwikkeld hebt in het rebounden vind ik bijzonder knap!

Jelle Molendijk: wat een ontwikkeling heb jij doorgemaakt! Trots ben ik op de verbetenheid om beter te willen worden. De overstap maken van Vitesse naar KCC/Delta Logistiek om op het hoogste niveau te spelen en de manier waarop jij elke week als een beest aan het trainen bent laten zien wat jij over hebt voor je sport! Aan het begin van het seizoen kon je een aardig balletje gooien, nu ben je niet alleen belangrijk meer vanwege je scorend vermogen. In de rebound stel je anderen in staat te scoren en verdedigend durf je nu volledige druk te geven en je tegenstander je wil op te leggen.

Raoul Lavue: net als de anderen heb jij ook een enorme groei doorgemaakt. Had je schot aan het begin nog wat ouderwetse tintjes (o.a. het zesje), nu schiet je alle ballen zo hoog en technisch geweldig weg dat je schot niet te verdedigen is! Koppel daaraan de ontwikkeling van je al geweldige atletisch vermogen en je verdedigende kwaliteiten, en we hebben een allround korfballer die van onschatbare waarde is voor de B1!

 

Femke Kneppers: na een geweldig NK vorig jaar was het dit jaar zaak om weer te bewijzen dat je er staat op de belangrijkste momenten. Dit heb je voortreffelijk gedaan, wij hadden echter ook niets anders van jou verwacht! Met jouw leergierigheid en op z’n tijd kritische vragen houd je jezelf, maar ook ons scherp. Je hebt een drive om te willen leren en om beter te willen worden die je nooit kwijt mag raken!

Hannah Weeda: alleen al vanwege het feit dat jij keer op keer bewezen hebt dat je een onmisbare factor bent binnen de B1 zijn we zo ongelofelijk trots op je! Jij was het die de doelen scherp hield (ongeslagen kampioen worden én blijven) en wist dat je in stressvolle wedstrijden ook kunt genieten (en daarvoor niet eens in het veld hoeft te staan). Ook op het NK was je weer belangrijk met goed verdedigend werk en je goal in de finale!

Amber Butter: alles waar we dit seizoen bij jou de nadruk op hebben gelegd kwam er op het NK uit. Prachtige passing, maar wel zekere ballen, de juiste schoten meepakken met kracht in het schot, en veel inzet. Het was allemaal zichtbaar! Echt prachtig om te zien, en wat is zo’n dag dan toch leuk!

Renate van de Kooij: jij hebt ballen! Met jouw lef, onverzettelijkheid en inzet vecht je je door elke zware training en lastige wedstrijd heen! Ook jij hebt de overstap naar KCC/Delta Logistiek gemaakt om het hoogste te bereiken. Door enorm te bikkelen op het NK ben je in daar in geslaagd!

Sophie Dijkxhoorn: de aanvoerdster van het stel. Dit seizoen heb je hard gewerkt aan je leiderschapskwaliteiten. Je neemt geen blad voor je mond en je hebt het lef om tegen iedereen te zeggen waar het op staat. In combinatie met jouw korfbalkwaliteiten heb je hierdoor dit seizoen de ploeg op sleeptouw kunnen nemen als het moest! Ook was je nu zelfs op het NK bereikbaar voor de coaches, een stap in jouw ontwikkeling die we erg knap vinden!

 

Niels kroon: bedankt, dat je altijd maar weer voor ons klaar staat op de momenten dat het nodig is. Ook op het NK heb je jouw steentje weer bijgedragen met uitstekende invalbeurten!

Thijn van Houdt en Menno Kasbergen: de lolbroeken van de B2 met hun droge humor aan de kant. Bedankt voor jullie enorme betrokkenheid bij de B1.

Frederike Meccanici: klasse vinden we de manier waarop jij iedere keer met een glimlach aan de kant zit en altijd bereid bent klaar te staan voor de B1. Met jouw korfbalkwaliteiten kunnen we je ook nog eens zorgeloos inzetten op momenten dat het nodig is!

 

Oké, genoeg veren in jullie reet! We moeten ook weer vooruit gaan kijken. Aanstaande zaterdag staat de kraker tegen Deetos weer op het programma, en hoe mooi zou het zijn om daar weer met z’n allen onze klasse uit te stralen! Aan de trouwe supporters en aan de mensen die de reis naar Wolvega aan zich voorbij hebben laten gaan zou ook ik willen vragen om aanstaande zaterdag te komen kijken naar de B1! Dan zullen we zien of onze honger naar topprestaties al is gestild!

 

Sven Wierenga