Afgelopen weekend namen al twee dames afscheid van de selectie, omdat hun laatste wedstrijd op het programma stond. Aankomende zaterdag nemen we afscheid van nog twee dames.

Allereerst gaan we Tessa Noordzij voorlopig voor het laatst in het shirt van KCC/CK Kozijnen zien. Vanaf de F’jes lid van onze vereniging groeide Tessa uit tot een van de gezichten van onze selectie. Met een zuiver afstandschot, lengte en snelheid was ze de afgelopen jaren vaak moeilijk grip op te krijgen voor tegenstanders.

Als vast onderdeel van de selectie 10 jaar lang (met tussendoor een jaartje sabbatical), zijn we ongelooflijk trots dat we als club zo’n topper mogen uitzwaaien en nog één keer de handen op elkaar mogen klappen voor haar.

Helaas zal ze morgen niet in het veld te bewonderen zijn voor haar laatste minuten, want ze liep dit veldseizoen een nare blessure op. Desalniettemin willen we haar de eer geven die ze verdient en hopen we dat ze na haar wereldreis in of rond het veld te zien zal zijn bij KCC/CK Kozijnen.

Tot slot gaat ook Cleo de Winter vertrekken. Als kind van de club liet zij haar kennis de afgelopen jaren gelden op het fysieke vlak bij de vereniging. Aangesloten als student, groeide zij uit tot de eindverantwoordelijke voor de selectie op fysiek vlak. Spelers oplappen, voorbereiden op hun training of wedstrijd, blessure begeleiding, fysieke testen implementeren. Afgelopen jaren is weinig niet de revue gepasseerd onder leiding van de leergierige Cleo.

Ze heeft helaas besloten haar horizon te gaan verbreden bij HKC/Creon Kozijnen en wensen haar heel veel succes met haar nieuwe avontuur. We hopen dat het haar nieuwe ervaringen oplevert om de volgende stap te kunnen zetten en haar vooral weer terug te zien in de toekomst.

Zo komt er ook aan dit seizoen een eind. Een seizoen waarbij de selectie, met steun van de hele vereniging, heeft laten zien dat het over karakter beschikt. Velen hadden dit bestempeld vooraf als een pittig seizoen, en het was misschien ook geen makkelijke. Maar als trouwe volgers van de selectie, die bij veel processen betrokken mochten zijn, rest is maar één ding te zeggen: we zijn trots op jullie. Er waren brede schouders nodig om de klappen van dit seizoen op te vangen. En we kunnen oprecht zeggen dat er alles aan is gedaan om dat te bolwerken. Van bomen sjouwen door de bossen, tot gewichten smijten in de sportschool. Van technische trainingen, tot oeverloze partijvormen. “We zijn voorbij de start, maar we zijn nog niet aan het eind van het begin”, zoals onze Mark Rutte ooit verwoorde. Tot volgend seizoen!

De TC